Donderdag 21 mei 2026 heb ik mijn zo innig geliefde en prachtige Guus in moeten laten slapen. Paard van mijn leven, mijn zielsverwant, mijn alles. Ik ben er kapot van.

Het is nauwelijks te bevatten hoe definitief ons afscheid was, hoe Guus  in een oogwenk zijn laatste adem uitblies en Frans en mij achterliet. Maar zelfs in de dood was Guus zoals altijd indrukwekkend trots.
Ik was er nog lang niet klaar voor om afscheid  te nemen van mijn prachtige Salsa dansende Guus, 
Voor altijd in mijn hart